Raceverslag: Warande by Night & Warandeloop (Deel 1)

Dit weekend stond voor mij in het teken van de Warande by Night loop (op vrijdag avond) en de 5 K Warandeloop (op zaterdag ochtend).

Vorig jaar had ik ook al mee gedaan aan beide runs. En dat was toen goed bevallen, waardoor ik me, al snel bij het openen van de inschrijving, mezelf had ingeschreven.

Warande by Night

Dat een geslaagde eerste editie geen garantie is voor een geslaagde tweede editie bewees de Warande by Night Run. Vorig jaar was het echt een feest! Leuk goed ‘verlicht’ parcours. Leuke bandjes. Leuke sfeer.
Daar was dit jaar weinig meer van over helaas.
Het tijdschema van Warande by Night zag er op de website als volgt uit:

  • 18.45 uur Opstellen op startterrein
  • 19.00 uur Start Warande by Night
  • 19.15 – 20.00 uur Finish Warande by Night
  • 19.00 – 22.30 uur Afterparty in de grote horecatent

Ik besloot (samen met vrouw en kind) al relatief vroeg te vertrekken. De weg van Breda naar Tilburg is momenteel geen pretje, door de vele open gebroken wegen. Dus om 17:45 in de auto gestapt. Via de snelweg naar Tilburg en vanuit Tilburg richting het terrein van Tilburg University.
Eenmaal daar te zijn aangekomen, kwamen de lampjes je al tegemoet. Oké, tot zover oogde het een leuke run te worden.

In de grote tent de puntjes op de i gezet qua kleding. Nog even geschminkt worden door iemand van de organisatie en dan richting het startvak. Het was een paar minuutjes voor kwart voor zeven. Dus ik kon mezelf een beetje een goede positie in het startveld geven.

Kwart voor zeven, we staan allemaal netjes in het startvak. Niet echt de indruk krijgend dat de organisatie iets gaat doen. Iets voor zeven uur, oké we moeten zo direct vertrekken. Dus de beloofde warming up moet nu toch echt komen. Dan eindelijk beweging, er word een steiger het terrein op gereden met iemand die lijkt alsof hij de warming up doet. Helaas, er komt eerst een heel verhaal (onzin verhaal) over weet ik niet eens wat. Ik wil gewoon mezelf opwarmen en gaan lopen. Het praten hoeft van mij niet. Zeven uur, JA we gaan rennen……ow nee, we staan nog altijd kou te kleumen, terwijl we een slap verhaal moeten aanhoren. Demotivatie is het thema van dit jaar. En dat zullen we weten ook.

Meerdere keren werd er gezegd dat we nog konden stoppen, we hoefde hier niet aan mee te doen. Je kunt ook voor de televee zitten, lekker warm en knus blablablabla. Jongens, ik wil de warming up doen en gaan RENNEN. Als ik een verhaaltje wil horen, ga ik wel naar de Efteling. Kwart over zeven, eindelijk de warming up! Althans, we moeten naar links, rechts, boven en onder kijken. Are you kidding me? Hier ga ik niet aan meedoen. Het is te koud om direct koud te gaan lopen. Ondertussen word er al vanuit het startvak geroepen dat we willen rennen. Maar de organisatie heeft er maling aan. Ik besluit maar zelf, voor zover het mogelijk is, mezelf op te warmen. Ondertussen doen de rest van de lopers net alsof ze een afstandsbediening hanteren om te zappen. Ook is er een ‘openingsceremonie’ met een robot gemaakt van ballonnen enzovoort, maar ik wil gewoon gaan lopen. Het is bijna half acht en we mogen dan EINDELIJK gaan lopen.

Als ze de tijdslimiet van acht uur uiterlijk binnenkomen hanteren, dan moet ik toch aardig doorlopen. Echter, we staan op een groot veld. Toch worden we geloodst via een smalle uitgang! Mensen springen zelfs over de dranghekken om maar te kunnen gaan lopen. Wat me opvalt aan het parcours, is de hoeveelheid blubber. Het heeft flink geregend de laatste tijd, dus de ondergrond is goed drassig. Maar dit sloeg echt alles! Ook al is het een fun run, het tempo is verre van hoog. Dus binnen een half uur binnen zijn is niet te doen. Onderweg staan er wat leuke muzikale bandjes, die ons moeten vermaken. Maar de nadruk van de organisatie was echt gelegd op demotivatie. Zo was er een ‘eerste hulp voor excuus ongevallen’, een ‘pit stop bar’. Er was zelfs een ‘short cut’, waar je serieus waar kunt afsnijden. En het werd nog massaal gedaan ook! Ik wil gewoon de volle afstand vol maken, dus dan maar als een imbeciel de goede route nemen.

De bochten werden eerst redelijk goed verlicht. Daarna was het soms echt kiezen welke weg we moesten pakken. Want een hoop mensen van de parcours hulp hadden het waarschijnlijk te koud ofzo denk ik. Na mezelf te hebben geërgerd, was het bijna tijd voor de laatste ronde. Als ik het tempo wat opschroef kan ik misschien de volledige 4,6 km afleggen, in misschien net wat meer dan het half uur. Toen ik door nota bene door iemand van de organisatie op een mountainbike werd verzocht rechts aan te houden. Rechts aanhouden? Dat is de finish! Moet ik dan na iets van 3 km gaan finishen? Daar heb ik me niet voor opgegeven.
Achteraf bedacht ik me dat hij mij links wilde inhalen (om weet ik veel wat voor reden), want eenmaal gefinished te zijn, zag ik mensen nog een ronde lopen. Ik baalde als een stekker!!! Waarom moest ik door de bagger, zodat de man op de mountainbike langs kon? Waarom was dit zo slecht gecommuniceerd, dat ik slechts 3 van de 4,6 km kon afleggen? Waarom kon die man niet even inhouden en mij gewoon laten lopen! Het is een fun run, dus het ging nergens om. Ik maak me er nu nog steeds boos om. Want ik wilde gewoon heel graag de volle afstand lopen. En iemand ‘ontnam’ mij dat, omdat hij niet door de blubber wilde fietsen!

Alles bij elkaar was het een gigantische deceptie. Daarom ook ter plekke besloten, om volgend jaar NIET deel te nemen aan de Warande by Night loop!

Goed, op naar zaterdag. De 5 km prestatieloop in deel 2!

Groetjes,

Rimco

 

Laat even iets van jezelf horen.